3.9 MODÜLLER
Yuklenebilir cekirdek modulleri hafıza kullanımını azaltır ve ayar yapmayı kolaylastırır. Bu moduller dosyasistemlerini,
ag suruculerini, teyp ve yazıcı suruculerini vb. icerecek sekilde genisliyor.
3.9.1 Modul yardımcılarını (utilities) yukleme
Modul yardımcıları cekirdek kaynak kodunu aldıgınız yerde modules-x.y.z.tar.gz dosyasında bulunabilir. Su an
kullandıgınız cekirdek surumune esit veya altında olan en yuksek surumlu patchlevel x.y.z dosyasını alın. Dosyayı "tar
zxvf modules-x.y.z.tar.gz" komutuyla acın, yarattıgı dizine gecin (modules-x.y.z), README dosyasını okuyun ve
kurulum komutlarını uygulayın (genelde "make install" gibi kolay bir komuttur). Bu adımdan sonra, insmod, rmmod,
ksyms, lsmod, genksyms , modprobe, ve depmod programları /sbin dizini icinde kurulmus olmalıdır. Eger istiyorsanız ,
yardımcı programları insmod icindeki "hw" ornek surucusuyle deneyebilirsiniz. Daha fazla bilgi, alt dizindeki
INSTALL dosyasında bulunabilir.
insmod , calısan cekirdege modulleri ekler. Moduller genellikle .o eklentilidir. Yukarıda bahsedilen ornek surucunun
ismi drv_hello.o . Dolayısıyla bu surucuyu eklemek icin girilmesi gereken komut, "insmod drv_hello.o". Cekirdegin
kullandıgı modulleri gormek icin lsmod programını kullanın. Cıktı suna benzer birsey olacaktır:
# lsmod
Module: #pages: Used by:
drv_hello 1
Cıktının anlamı, "drv_hello" isimli modul bir sayfa (4K) hafıza kullanıyor ve baska bir cekirdek modulu ona bagımlı
degil demektir. Bu modulu kaldırmak icin "rmmod drv_hello" komutunu kullanın.
Burada dikkat edilmesi gereken husus rmmod programının parametre olarak lsmod'un cıktısı olan modul ismini
istemesidir, dosya ismini degil. DIger modul yardımcılarının acıklamaları manual sayfalarında bulunabilir.
3.9.2 Cekirdek ile dagıtılan moduller
Surum 1.2.2'den beri bircok dosyasistemi, bazı SCSI suruculer, bir takım ag suruculeri ve benzeri bircok sey modul
olarak yuklenebiliyor. Bunları kullanmak icin, normal cekirdekte bunları ayarlamadıgınıza emin olun (make config
sırasında bunlar hakkındaki sorulara 'y' ile cevap vermeyin). Yeni bir cekirdek derleyin ve bununla yeniden acılıs yapın.
Daha sonra /usr/src/linux dizinine gecin ve "make modules" komutunu calıstırın. Cekirdek ayarlarında belirtmediginiz
tum modulleri derleyecek ve bunlara baglantıları /usr/src/linux/modules dizinine yerlestirecektir. Modulleri dogrudan
bu dizinden veya onları x.y.z cekirdek surumu olmak uzere /lib/modules/x.y.z dizinine yerlestirecek "make
modules_install" komutunu calıstırarak kullanabilirsiniz.
Moduller ozellikle dosyasistemlerinde yaralı olabilir. Minix veya msdos dosyasistemlerini cok sık kullanmıyor
olabilirsiniz. Bu durumda msdos disketini kullanmak icin once "insmod /usr/src/linux/modules/msdos.o" komutunu,
isiniz bitince de "rmmod msdos" komutunu kullanmak normal isleyis sırasında cekirdekte 50K hafıza tasarrufu
yapmanızı saglar.

Minix dosyasistemi icin kucuk bir not: "rescue" disklerinde kullanmak icin bunu herzaman dogrudan cekirdek icine
ayarlamalısınız.
3.10 Ipucları
3.10.1 make veya patch komutlarının cıktılarını gorme
Bu iki komutun hata mesajlarını bir dosyaya yonlendirebilirsiniz. Oncelikle hangi kabuk altında calıstıgınızı anlayın.
# echo $SHELL
Eger sh veya bash kullanıyorsanız,
# (komut) 2>&1 | tee (cıktı dosyası)
yardımıyla "komut" un cıktısını "cıktı dosyası" na yazabilirsiniz.
Csh veya tcsh ile,
# (command) |& tee (output file)
3.10.2 Alternatif cekirdek kurmak
Eskisine dokunmadan yeni bir cekirdegi kurmak mumkundur. Diger UNIX benzeri isletim sistemlerinin aksine, LILO
bir cekirdegi disk uzerindeki herhangi bir bolumden kurabilir. LILO konfigurasyon dosyasının sonuna
image = /usr/src/linux/arch/i386/zImage
label = yeni_cekirdek
gibi iki satır eklenirse, eski cekirdege dokunmadan yeni cekirdegi kullanarak sistem acılabilir. LILO ' ya yeni bir
cekirdegi yuklemesini soylemek icin en iyi yol, sistem acılıs esnasında "shift" tusuna basmaktır. Bu sırada ekranda
"LILO" yazacak ve siz yeni cekirdegin ismini yazdıktan sonra sistem bunu kullanarak acılacaktır.
Aynı anda birkac cekirdek kaynak kodunu sistemde bulundurmayı dusunuyorsanız, izlenecek en guvenilir yol, her
birine /usr/src/linux-x.y.z ismini vermektir (x.y.z halihazırdaki cekirdek surumunu gosterir). Ardından sembolik bir
baglantı yardımıyla istediginiz kaynak dizinini secebilirsiniz, ornegin
# ln -sf linux-1.2.2 /usr/src/linux
komutu, linux-1.2.2 dizinini aktif hale getirir. Artık kaynak dosyalarının bulundugu dizin linux-1.2.2 dizinidir.